23 junio 2006

Gasolina

Fai algúns anos eu vivía en Compostela. Tiña un apartamento pequeno e todas as noites me emborrachaba. Normalmente en compañía de Tom Traubert e outra xente máis. Sempre amencía na rúa e ía almorzar xunto a Bandini que daquela traballaba nun bar. Despois marchaba a casa e durmía ata o mediodía.
Pola tarde escribía. Escribía moito. Poemas, relatos, ideas, curtas, diálogos, teatro, etc..
Tiven sorte e me publicaron un libro. Nunca pensei que o merecese, pero así foi. Recorrín o país co maldito libro presentándoo aquí e alá. Non estivo mal. Todas as noites regresaba a Compostela e seguía emborrachándome pola noite e escribindo polo día. Non era unha mala vida. Era unha vida.

Agora xa non vivo en Compostela. Dame igual. Alguén dixo unha vez que o verdadeiro fogar é o amor. É certo.
Agora xa non bebo polas noites. Tomo leite e miro o televisor.
Agora tampouco escribo. Levo anos sen escribir. Dicia un escritor xa morto que a bebida era a gasolina que precisaba para escribir. Non sei se será certo, pero incerto non era.
Agora estou estancado na tormenta e doulle de comer ao meu gato, vou ao supermercado e leo o xornal polas mañás. Son un home respetable e respetado na comunidade. As veces gustaríame incendiar a vila, cagarme diante da igrexa, e marchar sen pagar dalgún sitio. As veces gustaríame emborracharme con Traubert, almorzar con Bandini e escribir todos os días como antes.
Non é posible.
Sobrame respetabilidade. Fáltame Gasolina. Diesel, claro.

12 comentarios:

bandini dijo...

pues yo te leo mejor que nunca.

TomTraubert dijo...

Yo también, hace algún tiempo vivía. Y, aunque no soy dado a la nostalgia (esta palabra siempre me ha parecido el nombre de una enfermedad o de un malestar como aerofagia, o el nombre de un hemorroidal) a veces me acuerdo con placer de aquellos días con sus noches, de aquellas noches sin sus días. Y aunque no bebo menos que antes podríamos retomarlo desde donde lo dejamos la última vez. Y no sé si usted, amigo, escribe peor que antes. ¿A quién carajo le importa? A mí me gusta

Avogado Do Diaño dijo...

Si algun dia volveis a las andades me cojo un avion y me piro con vosotros

From Hell dijo...

gracias... debovós unha copa como mínimo aos tres.
saúde

A TÚA NENA dijo...

Cómo que ya no escribes??? yo te leo casi a diario...y me gusta mucho. Creo que te está pasando algo importante...tus dos últimas entradas son diferentes, como si hubieses abierto alguna persiana y entrase la luz en rincones olvidados. Yo vivo en Santiago os daré un rinconcito cuando querais terminar la noche.
bicos

A TÚA NENA dijo...

Cómo que ya no escribes??? yo te leo casi a diario...y me gusta mucho. Creo que te está pasando algo importante...tus dos últimas entradas son diferentes, como si hubieses abierto alguna persiana y entrase la luz en rincones olvidados. Yo vivo en Santiago os daré un rinconcito cuando querais terminar la noche.
bicos

From Hell dijo...

agradécese...

deuscomehamburguesas dijo...

non sei. todo isto qu escribes soa a un Bukowski ñoño e encravado nos tópicos. se realmente queres vomitar por riba de toda
a rutina faino, pero non o contes con ese aire melancólico irreverente, porque non mo creo.

From Hell dijo...

Si, por que o digas ti, non te jode.
anda e vaina rañar por ahí..
¿valeche así de irreverente ou queres máis?

deuscomehamburguesas dijo...

non te poñas así, meu, porque pense iso do teu texto. sempre pensei que a xente que se pon coma ti cando lle critican algo é que realemte se sinte insegura, ata os topes, coas cousas que fai ou di. e, por certo, expliqueime mal, non é que sexa un aire melancólico irreverente, senón falsamente irreverente. as mellores irreverencias, a mellores, construíronse sempre con enxeño e boa eduación.

deuscomehamburguesas dijo...

recoméndolle a vostede unhas boas doses dos irmáns Marx, ou de Berlanga, ou mesmo de Faenino e Cansado para que poida entender en qué consisten esas irreverencias sublimes :-')(e este debuxo son eu mesmo cun cigarro nos beizos, así, de guai)

From Hell dijo...

Pártome contigo! de verdade...
Eu a boa educación gárdoa para a xente que me interesa; non para ti.
Os irmáns Marx están mortos. Berlanga acabado e Faemino e Cansado hai anos que se venderon e non se dan reinventado.
Non me molesta que me critiquen o que eu escribo, para nada.É máis, gústame bastante, o que non me gusta é que unha persoa (?¿)compare o meu texto con outro, cando en ningún momento quixen que se parecera ao estilo de ninguén.
É por todo iso polo que che invito a que non volvas a tocarme os collóns... máis que nada por que me aburres.
Saúde.
Por certo, non imaxino o cigarro no teu avatar; tan só vexo unha puta hamburguesa yanqui...
xa ves, un que ten pouca imaxinación