26 abril 2005

Visita de Dinosaúrio

Hoxe pola mañá, sobre as dez fun ao centro (que ben sona iso nunha vila pequena como esta) a tomar un café e ler a prensa nunha cafetería. Entrei, pedín un café, collín un xornal facha e acendín un cigarro. Botei unha ollada xeral ao local e xa me chamou a atención a morea de tipos ben vestidos e con cara de gilipollas que tamén tomaban cafés (elegantemente) e lían a prensa facha por vontade propia, non coma eu. Non lle dín moita importancia a ese feito, aínda que nesa cafetería non soen ir moitos estúpidos. Eu seguín ao meu, tomando o meu café e ollando o xornal. Non lin moitas cousas de interese a verdade; tan só que alguén quedou durmido nun discurso de Fidel Castro... que Crónicas Marcianas remataban ao final de tempada... que o último poeta da xeración beat dera un recital en Madrid; cousas absurdas e que me resbalan bastante.
Apaguei o cigarro e mirei polos grandes ventanais para afóra: a rúa fóra cortada por uns valados da policía local, xente con cara de despistados miraban cara ao concello, tres Audis A6 e seis Mercedes E320 daban voltas por diante da rúa... cousas normales de todos os días pensei eu inocentemente (nesta vila hai moita máis pasta da que pensamos). O camareiro, un tipo alto e desgarbado co cal teño algo de trato, puxo un disco de Amaral e comentoume que o seu último traballo era unha merda; eu asentín e pensei porque carallo poñía o disco entón, pero non llo dixen claro, considerome unha persoa educada. Tamén me comeuzou a falar de outras cousas que por suposto a min non me importaban unha merda, así que baixei a mirada ao xornal e seguín ao meu. O camareiro, seguramente decatouse de que non tiña gañas de falar e marchou a fregar vasos ou ao que fagan os camareiros, que non sei que é e tampouco me interesa.
Dez minutos despois, erguínme da butaca, paguei o café e volvín a mirar á rúa; máis fillos de puta íanse colocando en posicións estratéxicas enfronte do concello, así que xa farto de non enterarme de nada chamei ao camareiro e pregunteille se sabía o que carallo estaba a acontecer; e foi cando mo dixo; díxome que esa mañá o
dinosaurio que governa este país ía visitar o concello para firmar non sei qué cousa. Inagurará un monte ou un río pensei.
Despedinme do camareiro e botei un último vistazo aos paiasos que agora abarrotaban a cafetería, xornalistas na súa maior parte.
Saín do local e montei no meu coche, arranquei, metín primeira e marchei a traballar, que é unha cousa da que non me libro aínda que esta vila se convertera por un día en Jurasic Park.

6 comentarios:

mariademallou dijo...

vai disfrutas das famosas augas termais do muelle de brens.

Avogado Do Diaño dijo...

Que sorte tendes, igual e todo morre diante do concello e vos dan catro dias de luto pra facer festa e tocar a zambomba. Saudos Libertarios

TomTraubert dijo...

Ya nos quejamos por todo; si no viene, porque no viene, y si viene, porque viene. El padre de la patria en tu villa. Deberías estar agradecido. ¡Perdónale, oh Señor, esta torpeza! Amén. Después de todo lo que ha hecho... ahora no sé el qué...

Juanma dijo...

Tío, ti fuches a traballar nun coche que non era un audi nin un mercedes pero tomaches o café tí soiño, sin policía nin gardaespaldas e o que é mellor, sen lamecús arredor.

O de parque xurásico non se pode permitir eses luxos.

menguante dijo...

No sería un efecto de tu nueva vida de abstemio. Tal vez una alucinación visual o algo así.

TITS dijo...

Susoooooo, cuando producimos tu libro?
avisame antes de que me agarre una prea y lo gaste todo en alcohol y mujeres!!!!!!!!!!
chao bacalao