11 abril 2005

Maldito Luns Literario


Realmente ocorreu que espertei cunha dor de costas como facía tempo que non tiña, e como aínda eran as oito e media decidín darme unha ducha. O que acontece é que estou ata o carallo de ducharme, en serio que si; non sei por qué temos que ducharnos tan a miudo; se por min fora non me volvería a duchar en anos. Aínda que supoño que para traballar de cara ao maldito público o feito de non ducharse é como mínimo un problema.
Sobre as doce achegueime á librería a mercar un libro. Como era de agardar non tiñan o libro que andaba buscando, así que comecei a mirar outro do meu gusto. Non vín nada que me poidese gustar; si vin libros do gusto de TomTraubert, de Menguante, de Casatlántica... libros para todos os gustos menos para o meu.
Entón ocorreu unha cousa curiosa, pois como non atopaba unha historia que realmente me apetecese ler, o que fixen foi mercar o libro que tivese a portada máis atractiva. Teño que explicar que non me sobran os cartos, nin tampouco almorzo heroína... pero foi o que fixen. O libro elexido foi "Trilogía de Nova York" de Paul Auster. E como digo tan só o merquei pola súa portada. Supoño que o lerei proximamente cando remate co que estou agora. Pero se por algunha razón non chego a sumerxirme nas súas páxinas, sempre terei unha bonita portada enriba da mesa de noite xunto ao tabaco.
Supoño que todo isto é unha estupidez de primeira que non tiña que ter escrito; pero neste luns de soidade, ás cinco da tarde mentras escoito un disco, non se me ocorre nada mellor que contar antes de que o sol desaparezca para sempre.
Sen fín ata o fondo...
P.D. Hoxe lin de novo, non sei a razón, aquel poema que escribiramos ti máis eu... ¿lémbraste?... o día que quedei durmido no meu funeral. Non sei, pero agora mesmo paréceme un gran poema.

4 comentarios:

Scanix O Celta dijo...

Gran disco, gran cantante, gran poeta, todo o mellor para unha tarde de soidade moitos bicos e haber se nos vemos pronto, ou coma din en vigo a ver se nos miramos

mariademallou dijo...

pois a triloxía é caralluda, do que máis me gustou de paul auster que non é dios pero chega a santo polo que escribe pero o de felix romeu si que é bo, recomendable e milagreiro.deberas telo mercado.

TomTraubert dijo...

El día que me quedé dormido en tu funeral yo tampoco me encontraba demasiado bien. Me alegro de haber escrito al alimón, avec toi, aquella canción. Aunque mi viuda aún no me lo perdona. Kisses.

menguante dijo...

pues yo creo qu paul auster es un coñazo. No lo leas, mandalo para aquí que tengo una mesa coja. O mejor lo llevo a follas vellas a ver que me dan por él al peso.