25 mayo 2005

Beautiful Things

A marabilla de hoxe, é que aínda estou vivo. A segunda marabilla, é que ao rematar de comer, e ante o aburrimento e a monotonia non se me ocorreu mellor cousa que facer que poñerme a ver o telexernal de TVE1. Horrible, seino. Mirei con desgana as novas que se ían sucedendo unha tras outra como unha lenta letanía. Despois chegaron os deportes. Xa foi o peor: ao parecer hoxe xógase un gran partido en Estambul e anda todo o mundo revolto e descomposto.
Pero o mellor foi despois dos malditos deportes, cando se dispuxeron a falar de Galiza... supusen que ían comentar algo das inminentes e non tan doadas eleccións, ou dalgunha estadística que deixa ao noso país á cola de algo... ou incluso supuxen que ían comentar algunha nova estúpida para mofarse de nós: Algo tipo... que un vello de noventa anos que vive nunha aldea completamente só no Courel se dispón a organizar un campionato de tute-cabrón entre el e as súas vacas; non sei, algo dese estilo que se comentan moitas veces nos telexornais españois para mofarse de nós. Pero non, eu estaba equivocado; de feito, con bastante respeto e admiración, falaron da productora galega de animación Dygra, na que como sabedes traballa o noso colega Rubín. E iso é unha cousa digna de aparecer nun telexornal. Rubín, como bó representante dunha parte da nosa alma, explicou ante as cámaras o seu traballo ... e tan pancho; con dous cojones... como ten que ser. Por unha vez e dende facía tempo, falase dalgo feito en Galiza que non ten que ver con barcos, petróleo, caciques, tolos nin nada semellante. Senón que se fala de xente cun par, imaxinativa e que sabe levar o seu traballo máis alá do cebreiro.
Parabéns Rubín... polo teu traballo..
e a túa amizade.
Saúde artista

2 comentarios:

menguante dijo...

No hace mucho pase por ourense y pude ver un mural de David en el pabellón de deportes. Me gustó mucho.

Suso en algunas cosas sí que estamos a la cabeza del mundo, por ejemplo en accidentes mortales de tráfico y en la cantidad de gallegos por metro cuadrado

diablito dijo...

carai...llevo dias sin entrar y mira lo que me encuentro!!

jajajaja

gracias por tu confianza en mi trabajo, por el tuyo y por tu amistad, ofcors!

y menguante, te vas a cagar en mis muelas cuando tu hijo te obligue a ver con él "el sueño..." cuando salga en dvd como te pasa con los incribles, un abrazo!

d.